Douwe Schaaf

Dit is het antwoord op de blog van broer Pim Schaaf. 

Reageren op je conversation starter valt niet mee, moet ik eerlijk toegeven als ik zie dat ik na bijna een maand nog steeds geen stukje terug heb getikt. Hoe kan het dat me blog na blog te binnen schiet, maar dat ik niet eens even snel een inhoudelijk antwoord op je uitnodiging kan schrijven? 

Bij deze kunnen we een feestje vieren, want met deze blog terug is er sprake van een echte dia(b)lo(o)g, ofwel: een dia-log.

Door internet
Van je ijsbreker blijft het zinnetje “Ik denk dat we op internet weinig de dialoog aangaan” hangen. Nou, laat dat ‘op internet’ maar weg. Of vervang ‘op’ door ‘door’. 

Jij en ik hebben allebei interesse in social media en overig internet, dus kan ik hier prima het balletje opwerpen: hoe sociaal is het huidige www eigenlijk? Zonder cynisch te willen zijn  - ik twitter en facebook met plezier hoor - of eerder gebaande paden opnieuw in te willen slaan - hier links naar onheilspellende artikelen over de gevaren van  social media en dat Google evil is enzo - stel ik graag de vraag of dankzij deze nieuwe media de dialogen tussen mensen vermeerderd of verbeterd zijn.

Wat denk jij? Ik denk van niet. Soms lijkt het van wel, want dankzij facebook, twitter, skype en anderen heb ik contact met veel meer mensen. Maar zoals je zegt, zijn die contactmomenten maar zelden dialogen: “Ik spreek ze nooit, maar weet alles van ze (en vanzelfsprekend ‘like’ ik alles).” Laat staan goede dialogen. Wanneer heb jij voor het laatst een ‘goed gesprek’ gevoerd op internet? Ik kan het mij maar moeilijk herinneren. Maar hoe komt dat eigenlijk?

Goede dialoog
Even een stukje definitie: een goede dialoog begint met een vraag en staat en valt volgens mij met wel of niet goed luisteren. Wat is jouw definitie van een goede dialoog?

Een dialoog begint bij een vraag om het verhaal van de ander. Maar als ik m’n timelines bekijk, wordt er eigenlijk niet zoveel gevraagd, er wordt vooral gepraat. En het is lastig praten met mensen die daar eigenlijk niet om vragen. Uitzonderingen zij fora, waar hier en daar nog wel een echte dialoog ontstaat (een wonder!?). 

Een goede dialoog staat of valt met wel of niet goed luisteren. Dat ‘beter luisteren’ één van mijn goede voornemens voor 2012 is, zegt genoeg. Ik moet me voortdurend op mijn tong bijten, inspannen om te vergeten wat ik per sé zelf wil zeggen en om te vragen in plaats van te praten. Om moe van te worden. 

‘Goed luisteren begint bij teruggeven wat je gehoord hebt’, hoorde ik laatst op een workshop ‘Luisteren voor professionals’. Niet gelijk terug- of doorvragen, en zeker niet gelijk een oordeel vellen, zeggen wat je er van vindt. 

Vind je dit leuk?
In een dialoog hoor je dus niet te zeggen wat je er van vindt, als er niet naar je mening gevraagd wordt. Dat staat nogal haaks op de 1-kliks-‘vind ik leuk’-knopjes die je overal op en buiten Facebook tegenkomt en die ik zelf in grote overvloed gebruik. (Voor de grap zou je eens achter alle fb-posts zonder vraag op het eind, de vraag moeten denken: ‘Vind je dit leuk?’. Dan pas realiseer je hoe erg facebook eigenlijk een medium is van constante vraag naar aandacht en bevestiging en helemaal niet gaat over goede dialogen).

Ik vind het ook moeilijk om te reageren op artikelen die ik lees. Als de schrijver geen vraag stelt, verval ik toch gauw in of ‘Goed artikel’ (wat ongeveer hetzelfde is als een ‘like’) of een veel te lange, ongenuanceerde reactie met allerlei overhaaste conclusies en daardoor ook niet echt een bijdrage aan een prettige dialoog.

Tot slot merk ik dat het steeds lastiger wordt om een dialoog te voeren als ik de vorige keer niet heb geluisterd. Ik weet niet hoe het komt - weet jij het? - maar soms lijkt het wel alsof ik luisteren ben afgeleerd. Herken je dat? Zou het kunnen dat ik het moeilijker ben gaan vinden om een echt goed gesprek te voeren, doordat ik me steeds onderdompel in de surogaat-dialogen (het lijkt net echt!) op internet? Hoe kijk jij daar tegenaan?

Aangezien dit een poging tot een dialoog is, heb ik geprobeerd te roepen én te vragen. Haha…ik heb nog een lange weg te gaan. Goed, ik hoor wel weer van je!